پنجاب نے اردو نوں پگ بنڑایا، لاج گنوائی


اشرافیہ دی گل چھڈو کہ ”اشرافیہ اک قوم ایہ“۔ لوکاں دے سامنے ایہ سوال رکھ ریاں۔
ایہ دسو بئی سندھ اچ کنھے مہاجر نے جنھاں نوں سندھیاں نے سندھی سمجھیا؟
بلوچستان اچ کنے پٹھان نے جنھاں نوں بلوچ سمجھیا جاندا ایہ، آکھاندے نے؟
خیبر پختون خوا اچ کنھے پنجابی نے جنھاں نوں پختون من لیا گیا ایہ؟
ایہ بدعت پنجاب دی ایہ جیھڑا ایتھے آ جائے پنجابی اُنھوں اپنڑا من لیندے نے۔

باقی صوبیاں دے لوک دسن بئی انھاں نے دوجے صوبے دے ڈومیسائل رکھن آلے کسی اک جی نوں وی اپنی قوم دا نمایندہ بنڑایا ہووئے؟

اینج جے تسی پاکستانی قوماں تے نظر مارو، تے کلم کلھا پنجاب ای ایہ، جتھوں گواہی ملدی ایہ، کہ پنجاب نے سندھی ذوالفقار علی بھٹو نوں وی سر تے بھایا، تے اودھی دھی بے نظیر نوں وی لہوروں اپنا نمایندہ چننیا۔ پنجاب نے پختون ہون تے ککلیاں پان آلے عمران خان نوں وی لاڑھا بنڑائی رکھیا؛ ہور تے ہور پنجاب نے کشمیری مہاجر شریف خاندان نوں وی پنجاب دا وارث بنا چھڈیا۔ غیر قوم چوں اپنا نمایندہ بنانڑ دی، پنجاب توں باہروں ادھ پچجی مثال ملدی ایہ تے او خیبر پختون خوا دے انھاں علاقیاں چوں، جیھڑا مہا راجا رنجیت سنگھ دا پنجاب اکھاوندا سی۔

آخر کی وجہ ایہ کہ پنجابیاں نے غیر پنجابیاں نوں سر تے بھائیا، اپنا حکمران کیتا؟ بدلے اچ پنجابی نوں کی لبھیا؟ کھیہ تے سواہ۔

ایہ پنجابی مسلے دی بد بختی ہوئی کہ اُنھے مہا راجا رنجیت سنگھ دے باجوں، پنجابی دے مُل اردو نوں دھرم کیتا۔ ماں دی گود چھڈی تے گوانڈن نوں ماں بنڑا لھیا۔ پاکستان بنڑیا تے ایہ پنجابی ”سب سے پہلے پاکستانی“ ہویا۔ پنجابی اس ویلھے وی اُردو دے حق اچ کھلوتا سی، جدن بنگلا بھاشا تے اُردو وچوں اک زبان نوں قومی زبان بنانڑ دی گل بات ہوئی۔ اج اکیویں صدی دے پاکستان اچ، جدوں غیر پنجابی، بنگلا دیش بنڑن دی وجہ اردو نوں قرار دیندا ایہ، تے الزام پنجاب تے سٹ دینداں ایہ، کہ پنجاب نے اردو دی حمایت کیتی سی۔ کہندا ایہ بنگالی وادھوں سن، تاں ماروں بنگالی نوں قومی زبان بنڑا دینڑا چاہیدا سی؛ جے مڑ کے انھاں قوم پرستاں کولوں پچھو کہ ہن پنجابی اکثریت اچ نے، کی آندے او، بنڑا دئیے پنجابی نوں قومی زبان؟ تے فیر انھاں دیاں بوتھیاں ویکھن آلیاں ہوندیاں نے۔ کوئی پچھے ہن تہاڈا اصول کتھے مر گیا؟

جنھاں دے کلیجے وچوں ساڑھ دا دھنواں اُٹھدا ایہ، کہ باون فی صد اکثریت، یعنی پنجابی ای کیوں حکومتاں بنانڑ ڈگانڑ اچ فیصلہ کن کردار ادا کردے نیں، او پنجابی بھاشا نوں قومی زبان بنانڑ دے سوال تے تھاں ای نہ مرجانڑ؟!

”پنجاب کو تقسیم کر دو“۔ ایہ پِیڑھ غیر پنجابیاں دے ڈھڈ اچوں اُٹھدی ایہ، انھاں نوں سرائیکی وسیب دی محرومیاں نظر آن لگدیاں نے، ’وچکارلے پنجاب اچ ترقی ہوئی، تے دکنی پنجاب اچ نئیں، ایس ماروں دکنی پنجاب نوں الگ صوبہ بنڑا دیو‘۔ ایہ اس ایقان نال آندے نے، جکن انھاں نے اپنے صوبیاں اچ دُدھ تے شہد دیاں نہراں وگا دتیاں نے۔ جِنج لاڑکانے نوں کراچی دا کلفٹن بنڑا دتا ایہ، تے جِنج نواب شاہ نوں کراچی دی ڈیفنس ہاوسنگ سوسائٹی بنڑا چکے نے۔ بدین، ٹنڈو آدم نوں ویکھن لئی جاپان تکروں لوکی نسی آندے نیہ۔ گل ایہ بئی اندرون سندھ تھر ویکھیے یا کوئی ہور پنڈ، اوتھے کراچی دے سب توں‌ بھیڑے حال علاقے اورنگی ٹاون جئیاں سہولتاں وی نئیں۔

ایہ مثالاں دے کے جے انھاں نوں آکھو، کیوں ناں تہاڈے صوبے دا وی بٹوار کریے، تے تڑف اُٹھدے نے۔ آندے نے ایہ کنج ہو سکدا ایہ کہ سہاڈی ماں دے ٹوٹے کرو۔ کوئی پچھے، وڈے سیانڑیو جے اپنڑی ماں پیاری ایہ تے دوجیاں دی ماں دی ونڈ کیوں‌ پاندے او؟

پنجاب: پچھے مڑ ویکھیے، تے ایتھے محبت ونڈن آلیاں چوں، وارث شاہ، بابا فرید، گرو نانک، بلھے شاہ، میاں محمد بخش، خواجہ فرید، سلطان باہو، تے دھرتی دے راکھیاں چوں راجا پورس، دُلا بھٹی، مہا راجا رنجیت سنگھ، رائے احمد کھرل سمیت چوکھے ناں نے۔ اجوکے ویلھے گنگا رام جیا سیانڑا بیانڑا، لالہ راج پت جیا کرانتی وِیر، تے بھگت سنگھ جیا جی دار وی دسدا ایہ۔ پاکستانی پنجابی انھاں توں ان جان نے، کیوں کہ انھاں نے پنجابی زبان چھڈ کے، اُردو نوں سر دی پگ کر لھیا ایہ؛ پنجابی بنڑن توں پہلاں پاکستانی بنڑن دا سبق رٹ لھیا ایہ۔

اردو نے انھاں نوں مقدونیہ دے سکندر، غزنی دے محمود، فرغانہ دے بابر، دلی دے غالب تے میر تے داغ، نادر شاہ ابدالی توں تے آشنا کر دِتا، پر پنجاب دے نائک انھاں دیاں اکھاں چوں اوجھل کر دتے۔ اردو دی محبت دے مارے انھاں پنجابیاں نے میر تے غالب دی روایت نوں ودھاندے اقبال تے فیض جنمے، منٹو، ناصر کاظمی، احمد ندیم قاسمی پیدا کیتے۔ پر کوئی وارث شاہ دا وارث نہ بنڑیا، فرید دا خواجہ نہ ہویا۔ بلھا کوکاں مار دا رئیا، ’وے بلھیا کی جانڑاں میں کونڑ‘، تے پاکستانی پنجابی بلھے دی تفسیر ہو گئے۔ ’میں پنجابی، کی جانڑاں میں کونڑ‘۔

اُردو زبان اچ لخی نصابی تریخ اچ، محمود غزنوی انھاں دا ہیرو دسیا گیا، جیھڑا انھاں دا ناش مارن نوں آیا سی۔ پنجابی مسلمان تے سکھ وی ”سکندر“ ناں رکھ لھیندے نیں، پنجابی مسلمان ”پورس“ دا ناں نہیں رکھن گے۔ کیوں بئی؟ بئی کھتے ہندو نہ بنڑ جانڑ۔ جدن پاکستانی پنجابی پورس دا ناں ای نئیں جانڑ دے، تے اُنھوں مزاحمت دا استعارہ کنج بنڑان گے؟ پنجاب دی تریخ نئیں پڑھن گے، تے رائے احمد کھرل، دُلا بھٹی نوں کی جانڑن گے؟ او کنج دسنڑ گے، کہ فرنگی نوں ہندستان اچ سب توں زیادہ جنگاں پنجاب نوں جتنڑ لئی کرنی پئیاں۔ پاکستانی پنجابی ایہ گل جانڑ دے وی نے؟ نئیں جانڑ دے!

پنجابیاں نے ٹیکسٹ بک اچ میسور دے ٹیپو سلطان بارے اچ پڑھیا ایہ، کہ او کوئی شیر جوان سی، جنھے فرنگیاں نوں اگے لائی رکھیا؛ کوئی دس سکدا ایہ کہ نصابی کتاباں اچ پنجاب دا مان مہا راجا رنجیت سنگھ دا ناں وی لخیا ہویا ایہ؟ جے لخیا مل جائے تے اینج جنج دشمن دا ناں لخیا ہووے۔ پاکستانی پنجابیاں لئی تے ایھو سبق ہویا، کہ مزاحمت کیتی تے ٹیپو سلطان نے کیتی، مہا راجا رنجیت سنگھ تے ساڈھا دشمن سی۔ حیف! پاکستانی پنجابی ایہ نئیں جانڑدے کہ سارے ہندُستان اچ کسی اک قوم نے فرنگیاں خلاف اینھی مزاحمت نئیں کیتی، جنھی پنجاب نے کیتی سی۔

ست: ”پنجاب مزاحمت نہیں کرتا“۔ اس چٹے جھوٹ دا دفاع پاکستانی پنجابی تاں ای کرے، جے انھے اپنی بولی کولوں شرم نہ کیتی ہووے۔ جدوں اُنھے اپنڑی تریخ ای نئیں پڑھی، تے جواب کی دینڑا؟ جنج اردو اچ اسکول دیاں کتاباں چوں رٹا لایا کہ ’محمد بن قاسم، محمود غزنوی، شیر شاہ سوری ہمارے ہیرو ہیں‘، یا فیر بہتا تیر ماریا تے سراج الدولہ، ٹیپو سلطان دی کہانڑی پڑھ کے اش اش کیتا۔ ایھ تریخ پنجابی ہیرواں دی نئیں۔

دوجی قوماں نے جد جد آکھیا ”تاریخ سے ثابت ہے پنجابی مزاحمت نہیں کرتا“، اسی اردو دی محبت اچ اردو دا ایہ جملہ رٹ لھیا، تے آپئی او آکھن لگ پئے، جیھڑے دوجے آندھے نیں۔ پاکستانی پنجابیو! تسی اپنڑی تریخ آپ نئیں پڑھنی، تے دوجیاں نوں کی موت پئی ایہ تہاڈی تریخ صحیح کرن دی۔ پنجاب توں ووٹ لھین لئی سندھ توں ذوالفقار علی بھٹو وی آئے گا، بے نظیر بھٹو وی آئے گی، پختون اکھوان والا عمران خان وی، کشمیری نواز شریف وی؛ کوئی گل نئیں آنڑ دیو؛ ایہ ویکھو جیھڑا مڑ کے پنجاب نوں گالھ کڈھے، تسی اودھی عزت کری جاو، تے فیر سوچ لو بئی تہاڈا نصیب ای ایھو ایہ۔ اپنڑی تریخ توں ان جان قوماں اینج ای شرم سار پھر دیاں نے۔

آخر اچ اعتذار پیش کراں گا، کہ پنجابی میری ماں‌ بولی نئیں، جتھے جتھے زبان دیاں غلطیاں ویکھو، مینوں معاف کر کے ودھی جانڑاں؛ پنجابیاں دا دل تے وڈھا ہے ای۔

image_pdfimage_print

Comments - User is solely responsible for his/her words

اگر آپ یہ سمجھتے ہیں کہ ”ہم سب“ ایک مثبت سوچ کو فروغ دے کر ایک بہتر پاکستان کی تشکیل میں مدد دے رہا ہے تو ہمارا ساتھ دیں۔ سپورٹ کے لئے اس لنک پر کلک کریں

ظفر عمران

ظفر عمران کو فنون لطیفہ سے شغف ہے۔خطاطی، فوٹو گرافی، ظروف سازی، زرگری کرتے ٹیلے ویژن پروڈکشن میں پڑاؤ ڈالا۔ ٹیلے ویژن کے لیے لکھتے ہیں۔ ہدایت کار ہیں پروڈیوسر ہیں۔ کچھ عرصہ نیوز چینل پر پروگرام پروڈیوسر کے طور پہ کام کیا لیکن مزاج سے لگا نہیں کھایا، تو انٹرٹینمنٹ میں واپسی ہوئی۔ فلم میکنگ کا خواب تشنہ ہے۔ کہتے ہیں، سب کاموں میں سے کسی ایک کا انتخاب کرنا پڑا تو قلم سے رشتہ جوڑے رکھوں گا۔

zeffer-imran has 226 posts and counting.See all posts by zeffer-imran